Vervulde Wensen

De wens van Kevin:
Naar Sealife Scheveningen



Op woensdag 25 mei was het zover. We mochten met het gezin en oma naar Sealife!
Wij werden begin dit jaar benaderd door Stichting Tinkerbel om een wens te mogen doen op naam van onze jongste zoon Kevin. Hij had toen een intraveneuze antibioticakuur ondergaan in het ziekenhuis ter behandeling van zijn CF (taaislijmziekte). Deze opname duurde 2 weken. Wij waren blij verrast met dit warme gebaar van Tinkerbel!
Echter Kevin kon zelf geen wens doen. Want naast zijn CF is hij ook belast met een verstandelijke beperking en autisme. Kevin is nu ruim 4 jaar en begrijpt de taal nauwelijks en spreekt zelf nog geen woord. Zodoende ben ik zelf gaan bedenken wat Kevin aan zou kunnen spreken. Kevin is helemaal ontspannen wanneer hij kan snoezelen, maar snoezellocaties zijn er amper in ons land. Daarom gekozen voor een uitstapje wat raakvlakken heeft met dit snoezelen en dat werd Sealife. We zagen hem al wegdromen bij de talloze aquaria en in het bijzonder de tunnelaquarium. Omdat het een hele onderneming is voor ons als groot gezin om gezamenlijk op stap te gaan, mocht oma mee ter ondersteuning. Voor Tinkerbel was dit geen enkel probleem. Kevin heeft namelijk nog 2 oudere broers, Glenn (10) en Dennis (8) en een zusje Anouk (2). Elk kind heeft meerdere beperkingen zowel lichamelijk als psychisch, wat dus meer begeleiding vergt. Super van Tinkerbel dat er dus ook een vrijkaartje voor oma geregeld was en dat we op pad gingen met een mooie zakcent!
De Stichting had voor ons een speciale ontvangst geregeld bij de entree van Sealife. Een enthousiaste jongedame stond al op ons te wachten en stond klaar om ons rond te leiden. Ze liet aan ons de keuze of we op eigen gelegenheid Sealife wilden bezoeken of graag rondgeleid wilden worden. We kozen voor de rondleiding. Voor de oudste 2 werd het een heuse excursie! Ze vroegen haar het hemd van het lijf. Het leek wel een schoolreisje maar dan op maat gemaakt voor ons gezin. Zij gingen op pad met een “duik logboek” en voerden de opdrachten in dit boekje uit, zoals: raak een anemoon aan.
Elk antwoord mocht afgestempeld worden met een ponsstempel bij de attractie. Ook Anouk genoot in de kinderwagen van al het moois en keek haar ogen uit buiten bij de pinguïns.



Helaas ging het met Kevin niet oké. Hij begreep totaal niet waar hij beland was en voelde zich ongemakkelijk. In de eerste ruimte met de open aquaria (van boven niet afgedekt) wilde hij maar 1 ding en dat was met zijn handjes in het water spetteren. Dat kan en mag natuurlijk niet i.v.m. onrust van de dieren, onveiligheid en zeer zeker ook de hygiëne. Door Kevin ’s onbegrip kregen we het hem niet duidelijk dat dit niet mocht. Hij bleef erin hangen en we kregen hem niet afgeleid. Toen besloten om als groep in tweeën te splitsen. Ik ben met Kevin naar buiten gegaan en we zijn het strand op gelopen. Ook hier bouwde hij weer nieuwe frustratie op omdat hij de zee in wou lopen en dat gaat natuurlijk ook niet?! Toch nog een wandelingetje gemaakt op de boulevard.>br>
Eenmaal gekalmeerd nog een tweede poging ondernomen en samen met Kevin opnieuw Sealife binnen gegaan. Om 12 uur werden de pinguïns gevoerd en was iedereen dus buiten. Dit was het moment om samen met Kevin door de tunnelaquarium te rijden. En voor enkele minuten gebeurde dan toch wat ik zo van te voren had gehoopt….hij was even helemaal ontspannen in de kinderwagen aan het kijken naar al het moois om hem heen. Na dit moment weer toenemende onrust en dus hoogste tijd om de uitgang weer op te zoeken. De anderen waren net klaar met hun rondleiding en hebben zeer zeker genoten van hun bezoek aan Sealife! Bij de uitgang doken we nog even de souvenirwinkel in. Glenn en Dennis kozen zelf een knuffeltje uit: “pingi” en “zeepaard” en voor Kevin en Anouk kozen we een lieve “rog” en een “schildpadje” uit. De jongens kregen er nog een mooi stickervel omdat ze hun duiklogboek hadden volbracht. En voor beiden nog een mooi boekje van Sealife, zodat ze nog eens terug kunnen bladeren wat ze allemaal hadden gezien en ontdekt.



Deze jongeman, knapte weer helemaal op zodra hij weer thuis was!

Eigenlijk is het nu wel duidelijk dat onze knapperd gewoon liever in vertrouwde omgeving speelt. Zet hem in een schommel en hij begint te stralen!
Ook al was het uitje voor hem niet zoals we hadden gehoopt, toch is het goed om te weten hoe we het aan gaan pakken met de uitstapjes die nog komen gaan.



We willen Tinkerbel heel hartelijk bedanken voor deze bijzondere dag. Alles was compleet verzorgd en het mocht nergens aan ontbreken! Veel geluk met het vervullen van alle kinderwensen die er nog komen gaan!

Met vriendelijke groet, de familie Moerman – Van Zijp en Kevin.