Vervulde Wensen

Pepijns wens: Treinen, treinen en nog eens treinen

Via Stichting Tinkerbel waren we benaderd, omdat Pepijn was opgegeven om zijn droom waar te maken. En of hij een droom had!

Het ging alleen maar over treinen. Stoomtreinen, dubbeldekkers en suppersneltreinen. Treinen zijn Pepijn zijn lust en zijn leven.



Op 17 augustus was het dan zover. We werden opgehaald met de limousine en naar het station gebracht in Roosendaal.
Daar werden we opgevangen door Dennis. En de klik was er meteen tussen Dennis en Pepijn (en ook zijn broer). Heel erg leuk om te zien.

Als eerst liepen we langs de Kiosk om wat lekkers te halen voor in de trein.
Vervolgens liepen we naar de ruimte waar alle machinisten, conducteurs, perronsdienstleiders en alle andere mensen die bij het spoor werken zaten. Hier kregen we een rondleiding. Ook mochten we een kijkje nemen aan de achterkant van het loket. Heerlijk even stempelen met de stempels die er stonden.



Voordat we naar het spoor gingen, moest er ook natuurlijk in-gechecked worden en vervolgens gingen we met de lift naar Perron 4B, hier kregen we nog wat uitleg over wat dingetjes die we zagen.

Pepijn zat ondertussen ook heerlijk naar de treinen te kijken. Er reden er genoeg!
De trein naar België, Breda, Amsterdam en Vlissingen kwamen voorbij. Maar ook grote goederentreinen. Wat kan hij daarvan genieten.



Na een klein beetje vertraging, kwam onze trein aan, de trein vanuit Amsterdam die naar Vlissingen ging. DE dubbeldekker die Pepijn zo mooi vind.
Toen de trein stil stond mocht Pepijn als een ware machinist voorin op de grote stoel zitten.
En nadat de trein was vertrokken van het station, mochten mama en Pepijn voorin komen kijken. Als een echte machinist alles zien voorin. Pepijn lette natuurlijk op alle seinen die we zagen. Wat genoot hij ervan! We reden mee met meester John en ook Dennis was er nog steeds gezellig bij.






Op de terug weg zat en kletste Pepijn lekker veel met Dennis. Gingen ze kijken naar de deuren die open en dicht gingen. En ook de toilet met zijn snufjes was toch wel erg interessant (dat heeft hij overgenomen van zijn grote broer).

Toen we terug waren in Roosendaal, zijn we terug naar de ruimte gelopen voor het NS-personeel. Hier werd je nog verrast met een goodiebag en een megagrote knuffel van de dubbeldekker waar we net in hadden gezeten. Wat is hij daar blij mee! Kan straks mooi op de treinen slaapkamer die papa en mama aan het maken zijn voor Pepijn.



Vervolgens nog voor het laatst naar het loket gegaan, waar we met z’n allen de grootste lol hadden. Pepijn heeft daar ook nog een klant mogen helpen.
Vervolgens kwam de limousine ons weer ophalen om ons thuis af te zetten.

Het was een geweldige dag! Pepijn heeft genoten met volle teugen. Bedankt NS, Dennis, Meester John, de meneer van de limousine en natuurlijk stichting Tinkerbel.
Pepijn zijn droom is echt uitgekomen en hij wilt nu helemaal graag machinist worden!