Vervulde Wensen

De wens van Duncan:
Een weekendje weg met papa en mama naar Maastricht


Duncan heeft van november 2016 tot maart chemokuren gehad en werd half april geopereerd. Voor de vervolg chemo’s weer kwamen wilde Duncan graag met papa en mama naar Maastricht om samen leuke dingen te doen. Piet en Anneke kwamen een keer langs om met Duncan door te spreken wat hij graag zou willen en hieronder het verslag:

Op vrijdag 5 mei zijn we in de auto gestapt om richting een appartement op Landal Kasteeldomein De Cauberg te gaan. Het was echt een bevrijdingsdag omdat mijn gips net 2 dagen ervoor eraf mocht. Toen we in Valkenburg aankwamen, was het al gelijk een mooi gezicht. Allemaal leuke huisjes en de mensen waren aardig. Er komen ook veel wielrenners, waar ik even mee op de foto kon haha.




Uiteindelijk kwamen we bij het huisje. Het was super mooi en groot, ik had gelijk het idee dat ik in het buitenland was. Nog even uitgerust van de reis en daarna zijn we lekker uit gaan eten in een restaurant waarna we zijn gaan slapen.
Zaterdag hebben we met een boot een stuk over de Maas gevaren.







Onderweg zijn we uitgestapt en zijn we naar de mergelgrotten geweest waar een meneer ons een rondleiding gaf en we door supergrote en gave gangen zijn gaan lopen (Je kunt hier echt verdwalen), sommige ook met mooie tekeningen, de mooiste vond ik die met dino’s.



We hebben veel gelopen en ik was keimoe. We zijn even wat gaan eten boven op de Sint-Pietersberg. Daarna gingen we terug naar het centrum met de boot en zijn we in een oude kerk geweest met een schatkamer. Na die drukke dag zijn we terug naar het huisje gegaan en hebben we de bbq aangestoken.




Zondagochtend zijn we naar een heel groot kasteel in Hoensbroek geweest waar we een speurtocht hebben gedaan en hebben we alle kamers van het kasteel gezien, zelfs tot helemaal bovenin een toren. In een van de kamers kon je ook een superzwaar zwaard optillen.





Het zou een speciale zondagmiddag worden, want Feyenoord (waar ik al sinds ik ben geboren fan van ben) kon kampioen worden. Om de wedstrijd te kijken zijn we naar een kroeg geweest waar veel Feyenoorders zaten. Het begon heel gezellig, maar ze verloren en ik was heel teleurgesteld. Gelukkig zou het een week later allemaal goed komen.







‘s Avonds zijn we in het huisje gaan gourmetten en toen lekker uitbuiken.



De laatste dag hadden we een ontbijtbuffet in het restaurant en in de loop van de ochtend vertrokken we terug naar huis. We hebben veel gedaan en veel gezien en dat was na een half jaar ziekenhuis in, ziekenhuis uit heel fijn om eens lekker ergens te zijn waar ik me niet ziek hoefde te voelen.

Stichting Tinkerbel en alle sponsoren bedankt voor het mogelijk maken van dit mooie weekend, we hebben er enorm van genoten en het heeft ook energie gegeven om de komende zware tijd weer door te komen.